Jam częścią tej siły która wiecznie zła pragnąc, wiecznie dobro czyni.

J. W. Goethe

 

Szczególne podziękowania składamy dla Biura Prasowego Komendy Wojewódzkiej  Policji w Szczecinie za udostępnienie materiałów do niniejszego serwisu.  Materiały pochodzą z  www.szczecin.kwp.gov.pl 

Google
 :: menu
 :: Poradnik
 :: Statystyka
 :: Home
 ::Księga gości

  Czytaj 

Wpisz się

Zaloz swoja wlasna ksiege za darmo

 


Serwis Webmasterski WebMark


 ::                                  JAK  POMÓC DZIECKU

 

Jeżeli mimo Twoich starań, dziecko sięgnie po narkotyki pamiętaj, że w takiej sytuacji nie wolno:

  1. Wpadać w panikę, krzyczeć, płakać, prosić dziecko by nie brało.
  2. Udawać, że to nieprawda, bezgranicznie wierzyć dziecku, nie wierzyć w fakty.
  3. Przeprowadzać rozmowy z dzieckiem gdy jest ono pod wpływem środka odurzającego.
  4. Doszukiwać się winy w sobie i kolegach dziecka, usprawiedliwiać je tym samym.
  5. Wierzyć zapewnieniom dziecka, że ma kontrolę nad narkotykami i że samo sobie poradzi z tym problemem.
  6. Ochraniać dziecko przed pierwszymi konsekwencjami używania narkotyków, np. usprawiedliwiać nieobecności w szkole spowodowane kacem po zażyciu środków odurzających.

     

             Natomiast powinieneś, wręcz musisz:

     

  7. Zacząć działać. Problem sam się nie rozwiąże.
  8. Porozmawiaj z dzieckiem, wysłuchaj go.
  9. Postaraj się zrozumieć powód, dla którego dziecko sięgnęło po narkotyk. Być może jesteś w stanie usunąć przyczynę "brania".
  10. Skorzystaj z pomocy specjalisty. Wspólnie z nim i z dzieckiem ustalcie reguły postępowania. Dopilnuj konsekwentnego ich przestrzegania
  11. Stosować zasadę "ograniczonego zaufania". Staraj się wiedzieć gdzie jest i co robi Twoje dziecko

    Nie załamuj rąk i nie poddawaj się!

Narkomania to problem poważny, ale w porę dostrzeżony możliwy do pokonania. Jest to niewątpliwie ciężka próba dla całej Twojej rodziny. Nie musicie być w tej trudnej sytuacji sami. Nie wstydźcie się zwrócić o pomoc do specjalistów. Skorzystajcie z ich pomocy. Wszak gra idzie o największą stawkę. O "być albo nie być" Waszego dziecka.

 

Jeżeli rodzice piją:


Ważne jest aby dzieci:

uczyły się rozumieć, że ich rodzic jest osobą chorą, że dziecko nie jest zdolne do wyleczenia go z tej choroby i nie jest za nią odpowiedzialne

uczyły się pozytywnego stosunku do samego siebie, zadbania o siebie, umiejętności odpoczywania i zabawy,

zaczęły wyrażać swoje uczucia i potrzeby, umiały prosić o pomoc i przyjmować ją od innych, dzieliły się z innymi swymi problemami i uczyły się zaufania.

Możemy też pomóc im poprzez:

zwiększenie skuteczności interwencji prawno-administracyjnych wobec przemocy i innych zaburzeń funkcjonowania rodziny powodowanych przez picie alkoholu,

zwiększenie dostępności i skuteczności profesjonalnej pomocy psychologicznej i społecznej dla członków tych rodzin, wspieranie stowarzyszeń obrony i samoobrony społecznej przed przemocą.